کوکپد/ خورش آبکی یا خورش بویا یاخورش ترش واش، این خورشت یکی از خوشمزه ترین خورشت های استان گیلان است.در واقع غذای مخصوص شرق گیلان است.این غذا درون ظرفی به نام گمج پخته میشود.گمج ظرفی سفالی مخصوص گیلانی هاست که در آن خورشت مانند فسنجان،باقلاقاتق وغذای محبوب گیلانی ها پخته میشود و طعم بینظیری به غذا میدهد.این ظرف در زمان های قدیم بسیار پر کابرد بوده و امروز نیز این ظرف همچنان استفاده میکنند.نام این غذا از نام گیاهی که در آن ریخته میشود گرفته میشود.مواد اصلی این غذا مرغ بادمجان وسبزی های مخصوص شمال است
مواد لازم برای 3 تا 4 نفر
250 گرم سبزی ابکی(گشنیز_ برگ چغندر_نعناع)
100 گرم جعفری_چوچاق_ترش واش هر کدوم
250 گرم مرغ سینه یا ران به دلخواه
2 عدد گوجه فرنکی متوسط
3 عدد بادمحان متوسط
2 قاشق غذا خوری رب آلوچه _آبغوره یا اب نارنج به مقدار لازم
روغن به مقدار لازم
3 حبه سیر
نمک و فلفل و زرد چوبه به مقدار لازم
مراحل
تمام سبزی ها پاک کرده و میشوریم با سیرها چرخ ریز میکنیم یعنی مثل سبزی قورمه سبزی درشت نباشه باید کاملا ریز ریز ریز باشه بعد با روغن سرخ میکنیم مثل قورمه سبزی بعد که خنک شد بسته بندی کرده و فریز میکنیم خیلی راحت هر دفعه یه بسته میاریم و استفاده میکنیم…
ابتدا مرغ رو با2 تا 3 لیوان اب وزردچوبه و نمک میزارم بپزه و سبزی رو یک دور با کمی روغن تفت میدم.خیالم راحته که سبزی از قبل اماده هست با سیر قبلا سرخ شده بود.سبزی رو 2 دقیقه تفت میدم و میریزم داخلقابلمه مرغ و میزارم کم کم قل بخوره و یک قاشق رب گوجه هم سرخ میکنم میریزم داخلش و کمی رب آلوچه رو رقیق میکنم میریزم و با شعله ملایم اجازه میدم خورشت جا بیفته
تو این مرحله بادمجانها رو پوست کنده و از وسط نصف میکنیم داخل اب نمک بمدت ده تا نیم دقیقع گذاشته تا تلخیش گرفته بشه و سرخ میکنم و گوجه رو هم بصورت اسلاید شده دلخواه و سرخ میکنم و روی خورشتم میچینم
عطر و بوی این غذا اشتها اوره.خورش داخل ظرف مورد نظر میریزیم و گوجه و بادمجون سرخ کرده هم روش میذاریم و نووووووش جااااان میکنیم 😋😋 این غذا با برنج کته و ماهی دودی یا شورکولی و سیر فوق العاده میشه 😋😋
ترش واش: ترش واش یا شبدر ترشک یک گونه گیاهی است که از خانواده سرده شبدر ترشک گرفته شده است. این سبزی دارای طعم ترشی است. پاک کردن این سبزی سختی های خاص خورد را دارد ولی چون مردم خونگرم شمال بر این عقیده اند که این غذا خوشمزگی خاص خود را دارد پس سختی های آن را به جان می خرند.
چوچاق: در زبان گیلکی چوچاغ (چوچاق یا انارچوقاق) و در زبان مازندرانی زِلِنگ یا زولنگ نام دارد، نوعی سبزی خوراکی از راسته کرفس سانان است که در شمال ایران می روید و نام فارسی آن “شش شاخ” است. در شهسوار سبزی چوچاق ششاک و در رامسر شوشاخ (در واقع شش شاخ) نام دارد.
یکی از راهکارهای استفاده از چوچاق استفاده از آن در غذا هایی چون سبزی پلو با ماهی ، کوکو سبزی، زیتون پرورده و … می باشد. چوچاق را می توانید خشک کرده و به عنوان چاشنی در غذا استفاده کنید. همچنین گیاه چوچاق را می توان به صورت خشک و تر و یا به صورت دمنوش استفاده کرد.در مازندران و گیلان از برگهای جوان چوچاغ برای آشپزی و معطرکردن بسیاری از غذاهای محلی استفاده می شود مانند استفاده از سبزی چوچاق در ترشیجات.
کوتکوتو یا خالواش:غرب گیلان میگن خالواش و شرق گیلان میگن کوتکوتو بسیار خوش عطره برعکس نعنا طبع گرم داره و عرقش برای دلپیچه و شکم درد فوق العادست.
برگ چغندر و نعنا و گشنیز هم که همه بارها و بارها دیدین و همه شهر ها وجود داره.